Wielu osobom botoks kojarzy się wyłącznie ze środkiem wygładzającym zmarszczki, jednak nowe badanie ukazuje, że pomaga on także zwalczyć dwie główne przyczyny częstego oddawania moczu – problem nietrzymania moczu i parcia na pęcherz. Jest to kolejne z wielu zastosowań tej substancji w medycynie.
REKLAMA
Botoks wspomaga pęcherz
Badacze stwierdzili, że botoks, toksyna botulinowa A – ta sama substancja, która powoduje zagrażający życiu rodzaj zatrucia pokarmowego, nazywanego botulizmem – może zastępować operacje oraz inne inwazyjne zabiegi w przypadku schorzeń wywołujących problemy z kontrolowaniem pęcherza. Jak twierdzi urolog, dr Rose Khavari z Houston Methodist Center for Restorative Pelvic Medicine, botoks oddziałuje na pęcherz w dwojaki sposób. Po pierwsze, blokuje zakończenia nerwowe prowadzące do mięśni odpowiedzialnych za skurcze pęcherza. Po drugie, blokuje naglące uczucie parcia na pęcherz w mózgu. Z tego powodu może się okazać skuteczny w terapii osób, które nie cierpią na nietrzymanie moczu, lecz doświadczają kłopotliwego parcia i często oddają mocz.
Badacze stwierdzili, że botoks, toksyna botulinowa A – ta sama substancja, która powoduje zagrażający życiu rodzaj zatrucia pokarmowego, nazywanego botulizmem – może zastępować operacje oraz inne inwazyjne zabiegi w przypadku schorzeń wywołujących problemy z kontrolowaniem pęcherza. Jak twierdzi urolog, dr Rose Khavari z Houston Methodist Center for Restorative Pelvic Medicine, botoks oddziałuje na pęcherz w dwojaki sposób. Po pierwsze, blokuje zakończenia nerwowe prowadzące do mięśni odpowiedzialnych za skurcze pęcherza. Po drugie, blokuje naglące uczucie parcia na pęcherz w mózgu. Z tego powodu może się okazać skuteczny w terapii osób, które nie cierpią na nietrzymanie moczu, lecz doświadczają kłopotliwego parcia i często oddają mocz.
W ostatnich latach botoks zyskał szereg użytecznych zastosowań w medycynie, w tym w leczeniu przewlekłej migreny, silnych skurczów mięśni, a także nadmiernego pocenia się. Do kontrolowania problemów z pęcherzem używany jest ten sam rodzaj botoksu co w zabiegach redukcji zmarszczek – tłumaczy Khavari. Jednak stosowany jest w większych ilościach i ma niższą moc.
Skuteczność infuzji z wykorzystaniem botoksu
W pierwszym badaniu, fundowanym przez rząd tajwański, skupiono się na terapii botoksem pacjentów cierpiących na problemy z pęcherzem. Poddawani oni byli 20-30 zastrzykom lub bezpośrednim infuzjom do pęcherza za pomocą cewnika. Pacjenci ci wcześniej próbowali zażywania leków, jednak nie uzyskali pożądanej poprawy. Po 4 tygodniach okazało się, że pojedyncza infuzja (w porównaniu do placebo) znacznie obniżyła częstotliwość oddawania moczu i parcie na pęcherz u pacjentów, nie zwiększając jednocześnie objętości moczu pozostałego w pęcherzu po oddaniu moczu.
W pierwszym badaniu, fundowanym przez rząd tajwański, skupiono się na terapii botoksem pacjentów cierpiących na problemy z pęcherzem. Poddawani oni byli 20-30 zastrzykom lub bezpośrednim infuzjom do pęcherza za pomocą cewnika. Pacjenci ci wcześniej próbowali zażywania leków, jednak nie uzyskali pożądanej poprawy. Po 4 tygodniach okazało się, że pojedyncza infuzja (w porównaniu do placebo) znacznie obniżyła częstotliwość oddawania moczu i parcie na pęcherz u pacjentów, nie zwiększając jednocześnie objętości moczu pozostałego w pęcherzu po oddaniu moczu.
Jak podaje autor badania, dr Michael Chancellor z Oakland University-William Beaumont School of Medicine w Michigan, dzięki terapii pacjenci nie odczuwali tak wielkiej potrzeby oddawania moczu, a botoks nie paraliżował mięśni, dzięki czemu ryzyko zatrzymania moczu zostało zminimalizowane.
Botoks w terapii pęcherza neurogennego
W drugim badaniu poddano analizie wykorzystanie botoksu w przypadku schorzenia nazywanego pęcherzem neurogennym, które objawia się brakiem kontroli nad pęcherzem, wynikającym z problemów z rdzeniem kręgowym lub nerwami. Objawy zależne są od przyczyny, jednak często obejmują nietrzymanie moczu.
W drugim badaniu poddano analizie wykorzystanie botoksu w przypadku schorzenia nazywanego pęcherzem neurogennym, które objawia się brakiem kontroli nad pęcherzem, wynikającym z problemów z rdzeniem kręgowym lub nerwami. Objawy zależne są od przyczyny, jednak często obejmują nietrzymanie moczu.
Badacze z Uniwersytetu w Kansas przyjrzeli się pacjentom cierpiącym na oporną na leki postać pęcherza neurogennego, którzy w latach 2003-2013 przeszli operację powiększenia lub usunięcia pęcherza. Spośród 59 pacjentów 34 przeszło operację pęcherza, a 25 leczonych było botoksem. 62% spośród tych 34 pacjentów nadawałoby się do terapii botoksem, a użycie toksyny mogłoby zmniejszyć liczbę wykonywanych rocznie operacji pęcherza o połowę – zaznaczają specjaliści.
Jak podają badacze, stosowanie botoksu w przypadku pęcherza neurogennego całkowicie zmieniło jakość codziennego życia chorych. Zdaniem Khavari, pacjenci poczuli, że to oni kontrolują pęcherz, a nie pęcherz ich.
Zastosowanie botoksu w medycynie
Generalnie botoks w medycynie wykorzystywany jest celem leczenia wielu problemów zdrowotnych, w tym migren. Toksynę bierze się pod uwagę, gdy inne formy terapii okazują się nieskuteczne, powodują zbyt dużo skutków ubocznych lub są źle tolerowane przez pacjenta.
Generalnie botoks w medycynie wykorzystywany jest celem leczenia wielu problemów zdrowotnych, w tym migren. Toksynę bierze się pod uwagę, gdy inne formy terapii okazują się nieskuteczne, powodują zbyt dużo skutków ubocznych lub są źle tolerowane przez pacjenta.
Substancja znalazła zastosowanie w terapii nadmiernego pocenia się. Blokuje ona sygnały wysyłane przez mózg do gruczołów potowych. Zastrzyki botoksu wykonywane są w problematycznych strefach, takich jak pachy, dłonie, stopy lub twarz.
Toksyna botulinowa zmniejsza także spastyczność związaną ze stwardnieniem rozsianym i innymi schorzeniami neurologicznymi. Zastrzyki botoksu zahamować mogą drganie lub skurcze mięśni.
Substancja stosowana jest w przypadku niekontrolowanego mrugania lub drgania powiek. Wykorzystywana jest u pacjentów z zezem – botoks wstrzykuje się do mięśni oka, w szczególności gdy przypadłość rozwija się nagle, bez konkretnej przyczyny. Zastrzyk osłabia mięsień na czas potrzebny do korekcji oczu.
Nie przegap żadnej ważnej wiadomości i obserwuj nas w Google News!