Prawie co czwarty pacjent w Polsce jest niedożywiony. Szacuje się, że u jednego na trzech właściwie odżywionych chorych problem pojawia się po hospitalizacji. U 70% osób, które niedożywione były przed przyjęciem do szpitala, po pobycie w ośrodku przypadłość narasta.
REKLAMA
Niedożywienie wśród pacjentów
Niedożywienie najczęściej dotyka osoby starsze – po 50 roku życia, cierpiące na schorzenia układu oddechowego, zapalenie jelit i nowotwory złośliwe. Wśród osób hospitalizowanych dolegliwość rozwija się wskutek samej choroby i związanych z nią objawów, takich jak brak apetytu, zaburzenia trawienia i wchłaniania. Do sytuacji tej przyczyniać się może nieurozmaicone i nieapetyczne żywienie szpitalne oraz głodówki konieczne przed badaniami diagnostycznymi i w czasie okołooperacyjnym.
Niedożywienie najczęściej dotyka osoby starsze – po 50 roku życia, cierpiące na schorzenia układu oddechowego, zapalenie jelit i nowotwory złośliwe. Wśród osób hospitalizowanych dolegliwość rozwija się wskutek samej choroby i związanych z nią objawów, takich jak brak apetytu, zaburzenia trawienia i wchłaniania. Do sytuacji tej przyczyniać się może nieurozmaicone i nieapetyczne żywienie szpitalne oraz głodówki konieczne przed badaniami diagnostycznymi i w czasie okołooperacyjnym.
Tymczasem niedożywienie może przyczyniać się do poważnych komplikacji zdrowotnych. Właściwie odżywiona osoba, trafiająca do szpitala z zapaleniem płuc, dochodzi do siebie w okresie kilku dni. Jednak gdy jest ona niedożywiona, rekonwalescencja trwać może 3–4 tygodnie. Poza większym kosztem terapii sytuacja taka wiązać się może z kolejnymi komplikacjami, takimi jak niewydolność oddechowa.
Niedożywienie a nowotwory
Niedożywienie często dotyka także osoby cierpiące na nowotwory. Tracąc nadzieję na wyzdrowienie, często doświadczają one apatii i depresji, które powodować mogą brak apetytu i osłabienie organizmu.
Niedożywienie często dotyka także osoby cierpiące na nowotwory. Tracąc nadzieję na wyzdrowienie, często doświadczają one apatii i depresji, które powodować mogą brak apetytu i osłabienie organizmu.
Niedożywienie chorych związane jest także z terapią powodującą liczne skutki uboczne, które nie zachęcają pacjentów do jedzenia. Są to przede wszystkim mdłości, wymioty, zaparcia i biegunki.
Niedożywienie osób starszych
Niedożywienie seniorów wynika z połączenia wielu czynników – psychicznych, fizycznych i socjalnych. Osoby starsze cierpią na choroby przyczyniające się do utraty apetytu, a także na problemy trawienne wynikające z konieczności stosowania szeregu leków. W wyniku niekompletnego uzębienia wielu z nich trudność sprawia żucie.
Niedożywienie seniorów wynika z połączenia wielu czynników – psychicznych, fizycznych i socjalnych. Osoby starsze cierpią na choroby przyczyniające się do utraty apetytu, a także na problemy trawienne wynikające z konieczności stosowania szeregu leków. W wyniku niekompletnego uzębienia wielu z nich trudność sprawia żucie.
Duża część osób starszych posiada niski dochód, który w znacznej części przeznaczany jest na wykupienie leków. W konsekwencji nie zawsze pozwolić sobie mogą na pełnowartościowe posiłki.
Na problemy z apetytem wpływa depresja, która u osób starszych wynika z samotności, chorób i trudności z poruszaniem się. Problemem mogą okazać się także rygorystyczne zalecenia dietetyczne mające na celu wspomożenie walki z chorobami. Osobom starszym często zaleca się zmniejszenie ilości soli, cukru lub tłuszczu w diecie. Ograniczenia te przyczynić się mogą do uboższego żywienia.
Czym jest niedożywienie?
Niedożywienie uwzględnione zostało w Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Podobnie jak wszystkie inne choroby wymaga diagnozy i odpowiedniego leczenia.
Niedożywienie uwzględnione zostało w Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Podobnie jak wszystkie inne choroby wymaga diagnozy i odpowiedniego leczenia.
Powszechnie przyjmuje się, że niedożywienie towarzyszy niedowadze. Tymczasem specjaliści wyróżniają dwa typy niedożywienia – ilościowe i jakościowe. Podczas gdy pierwsze wiąże się z niedoborem pokarmu prowadzącym do obniżenia masy ciała, niedożywienie jakościowe wynika z braku zaspokojenia zapotrzebowania na poszczególne związki i często dotyczy osób z nadmierną wagą. W wielu przypadkach wykazują one niedobory witamin (np. E, C i B6), minerałów (wapnia, żelaza, selenu i cynku), a także nienasyconych kwasów tłuszczowych. Niewystarczająca ilość składników odżywczych w diecie spowodowana jest problemami z absorpcją, nieurozmaiconą dietą lub niewłaściwym odchudzaniem. Niedobory takie stymulować mogą problemy z wagą, na przykład poprzez zaburzanie apetytu. Co więcej, w sposób negatywny oddziałują na zdrowie, psychikę i urodę.
Każdy rodzaj niedożywienia może zaburzyć działanie organów wewnętrznych człowieka. Skutkować może anemią, demineralizacją kości, obniżeniem odporności, osłabieniem mięśni, skłonnością do zakażeń oraz problemami z gojeniem się ran.
W celu zwalczenia niedożywienia do diety stopniowo wprowadza się składniki występujące w niej w niewystarczającej ilości. Najlepiej sprawdza się dieta lekkostrawna – należy unikać potraw pikantnych i tłustych. Zaleca się częste spożywanie mniejszych porcji pokarmu. W najtrudniejszych przypadkach stosuje się żywienie dożylne.
Nie przegap żadnej ważnej wiadomości i obserwuj nas w Google News!