Kurza ślepota – niebezpieczna choroba oczu

Niestety „kurza ślepota" może wynikać z barwnikowego zwyrodnienia siatkówki. To choroba uwarunkowana genetycznie, dająca już objawy u bardzo młodych osób (w pierwszej, bądź drugiej dekadzie życia, czasem uświadamiane sobie dopiero po 20. roku życia). Polega na odkładaniu się barwnika w siatkówce oka, co z czasem prowadzi do zaburzeń krążenia w obrębie siatkówki i postępującym pogorszeniem wzroku. Doprowadza do zmian zanikowych siatkówki i utratą jej komórek. W skrajnych przypadkach może doprowadzić do utraty wzroku.
Niestety obecnie medycyna nie zna skutecznego sposobu leczenia kurzej ślepoty. Pewne efekty dają duże dawki witamin A i E, czynników wzrostu komórek tworzących oko (fibroblastów). Efektem jest jednak nie tyle pełne wyleczenie, co poprawa jakości życia. Wystarczająca może być też zmiana nawyków żywieniowych. W celu zdiagnozowania kurzej ślepoty wykonuje się oftalmoskopię, czyli badanie dna oka, badania elektrofizjologiczne, a także badania pola widzenia (perymetria), których celem jest monitorowanie choroby.

Kurzą ślepotę można czasem pomylić z krótkowzrocznością. Wszyscy widzimy gorzej przy kiepskim oświetleniu. Będąc krótkowidzem odczuwasz to bardziej dotkliwie. Jeśli obraz staje się mniej rozmyty, gdy włożysz okulary, możliwe, że wieczorami powinieneś mieć inne. Niestety w przypadku kurzej ślepoty ta dolegliwość jest jeszcze o wiele poważniejsza.