Seksoholizm, czyli uzależnienie od seksu, należy do grupy uzależnień behawioralnych i dla wielu osób wydaje się być nałogiem dość niewinnym czy wręcz przyjemnym. Ten i inne mity obala seksuolog mgr Ewelina Kazieczko.
REKLAMA
Czym jest seksoholizm?
Bardzo często przy okazji rozmów na temat seksoholizmu możemy usłyszeć o „najprzyjemniejszym z uzależnień”, mężczyźni żartują, że kobieta uzależniona od seksu to istne marzenie a nimfomania czy erotomania w naszym języku często mają wręcz pozytywny wydźwięk. Czy rzeczywiście jest tak różowo? Nie do końca. Każdy, kto mierzy się z tą chorobą lub ma w swoim najbliższym otoczeniu osobę uzależnioną, wie, jak niszczący może być to nałóg. Seksoholizm – czy inaczej mówiąc erotomanię – definiować można jako nadmierne, patologiczne nasilenie aktywności seksualnej, która przesłania inne potrzeby osoby chorej oraz staje się źródłem cierpienia jej samej lub osób znajdujących się w jej otoczeniu.
Bardzo często przy okazji rozmów na temat seksoholizmu możemy usłyszeć o „najprzyjemniejszym z uzależnień”, mężczyźni żartują, że kobieta uzależniona od seksu to istne marzenie a nimfomania czy erotomania w naszym języku często mają wręcz pozytywny wydźwięk. Czy rzeczywiście jest tak różowo? Nie do końca. Każdy, kto mierzy się z tą chorobą lub ma w swoim najbliższym otoczeniu osobę uzależnioną, wie, jak niszczący może być to nałóg. Seksoholizm – czy inaczej mówiąc erotomanię – definiować można jako nadmierne, patologiczne nasilenie aktywności seksualnej, która przesłania inne potrzeby osoby chorej oraz staje się źródłem cierpienia jej samej lub osób znajdujących się w jej otoczeniu.
Specjaliści są zgodni, że seksoholizm jest problemem niedającym się zbagatelizować i może wywoływać znaczące szkody zarówno w psychice osób, które się z nim borykają, jak również w sferze psychospołecznej. Szacuje się, że problem może dotyczyć od 6 do 15% dorosłych, przy czym 80% z nich to mężczyźni.
Skąd bierze się takie uzależnienie?
Jak w przypadku większości problemów psychologicznych czy seksuologicznych przyczyna rozwinięcia się erotomanii jest złożona. Specjaliści donoszą, że znaczenie tutaj mają zarówno czynniki biologiczne, jak również emocjonalne (psychologiczne), relacyjne, społeczne oraz środowiskowe. Wśród czynników biologicznych wymienia się te związane z genetyką, rozwojem mózgu, a także z wydzielaniem neuroprzekaźników, w szczególności dopaminy, która bierze udział w pobudzaniu tzw. układu nagrody. Czynniki ryzyka o charakterze psychologicznym to te związane m.in. z trudnościami w regulowaniu emocji, nieumiejętnością radzenia sobie ze stresem, niską samooceną, zaś do relacyjnych, społecznych i środowiskowych zaliczamy: doświadczenie traumatyczne (przemoc, wykorzystywanie), alkoholizm w rodzinie, zaniedbania wychowawcze rodziców, trudności w kontaktach z rówieśnikami, łatwość dostępu do materiałów pornograficznych, nadmierną erotyzacja reklam itp.
Jak w przypadku większości problemów psychologicznych czy seksuologicznych przyczyna rozwinięcia się erotomanii jest złożona. Specjaliści donoszą, że znaczenie tutaj mają zarówno czynniki biologiczne, jak również emocjonalne (psychologiczne), relacyjne, społeczne oraz środowiskowe. Wśród czynników biologicznych wymienia się te związane z genetyką, rozwojem mózgu, a także z wydzielaniem neuroprzekaźników, w szczególności dopaminy, która bierze udział w pobudzaniu tzw. układu nagrody. Czynniki ryzyka o charakterze psychologicznym to te związane m.in. z trudnościami w regulowaniu emocji, nieumiejętnością radzenia sobie ze stresem, niską samooceną, zaś do relacyjnych, społecznych i środowiskowych zaliczamy: doświadczenie traumatyczne (przemoc, wykorzystywanie), alkoholizm w rodzinie, zaniedbania wychowawcze rodziców, trudności w kontaktach z rówieśnikami, łatwość dostępu do materiałów pornograficznych, nadmierną erotyzacja reklam itp.
Jak rozpoznać uzależnienie od seksu?
Uzależnienie od seksu może mieć wiele odmian i objawów: masturbacja o charakterze przymusowym, zdrada, nawiązywanie wielu przypadkowych relacji seksualnych (promiskuityzm), nadmierne używanie pornografii, angażowanie się w cyberseks czy natrętne myśli o charakterze seksualnym. O problemie możemy mówić, gdy sfera seksu zajmuję coraz więcej miejsca w naszym życiu, spychając wszelkie inne aktywności na dalszy plan, kiedy mamy poczucie, że nasza zdolność kontrolowania popędu znacznie się obniżyła, a brak możliwości zaspokojenia go wiąże się z bardzo silnym dyskomfortem. Osoba uzależniona od seksu, pomimo prób, nie jest w stanie zapanować nad swoimi potrzebami nawet wtedy, gdy ponosi negatywne konsekwencje swojego zachowania. Z czasem pojawia się potrzeba nasilenia lub zmodyfikowania zachowań seksualnych, by osiągnąć ten sam poziom zadowolenia co wcześniej.
Uzależnienie od seksu może mieć wiele odmian i objawów: masturbacja o charakterze przymusowym, zdrada, nawiązywanie wielu przypadkowych relacji seksualnych (promiskuityzm), nadmierne używanie pornografii, angażowanie się w cyberseks czy natrętne myśli o charakterze seksualnym. O problemie możemy mówić, gdy sfera seksu zajmuję coraz więcej miejsca w naszym życiu, spychając wszelkie inne aktywności na dalszy plan, kiedy mamy poczucie, że nasza zdolność kontrolowania popędu znacznie się obniżyła, a brak możliwości zaspokojenia go wiąże się z bardzo silnym dyskomfortem. Osoba uzależniona od seksu, pomimo prób, nie jest w stanie zapanować nad swoimi potrzebami nawet wtedy, gdy ponosi negatywne konsekwencje swojego zachowania. Z czasem pojawia się potrzeba nasilenia lub zmodyfikowania zachowań seksualnych, by osiągnąć ten sam poziom zadowolenia co wcześniej.
Jaki wpływ na życie człowieka ma uzależnienie od seksu?
Uzależnienie od seksu może mieć bardzo destrukcyjny wpływ na życie osoby uzależnionej. Przede wszystkim odbija się na najbliższym otoczeniu: pojawiają się konflikty w związku, zdrady, zaniedbywanie obowiązków małżeńskich i rodzicielskich, przedmiotowe traktowanie partnera. Osoba cierpiąca z powodu seksoholizmu angażuje się w coraz to nowe aktywności seksualne, nawet jeśli ponosi w związku z tym przykre konsekwencje. Nie panuje nad sobą i często odczuwa wstyd, silny lęk przed zdemaskowaniem swojego problemu, co najczęściej prowadzi do błędnego koła: uzależnienie sprawia jej ból, który stara się stłumić kolejnymi kontaktami seksualnymi. To wszystko może prowadzić do depresji, a nawet samobójstwa. Seksoholik podejmuje coraz większe ryzyko, ale nawet ryzyko chorób wenerycznych (http://portal.abczdrowie.pl/choroby-weneryczne ), rozpadu związku, utraty pracy oraz szacunku nie jest w stanie go powstrzymać.
Uzależnienie od seksu może mieć bardzo destrukcyjny wpływ na życie osoby uzależnionej. Przede wszystkim odbija się na najbliższym otoczeniu: pojawiają się konflikty w związku, zdrady, zaniedbywanie obowiązków małżeńskich i rodzicielskich, przedmiotowe traktowanie partnera. Osoba cierpiąca z powodu seksoholizmu angażuje się w coraz to nowe aktywności seksualne, nawet jeśli ponosi w związku z tym przykre konsekwencje. Nie panuje nad sobą i często odczuwa wstyd, silny lęk przed zdemaskowaniem swojego problemu, co najczęściej prowadzi do błędnego koła: uzależnienie sprawia jej ból, który stara się stłumić kolejnymi kontaktami seksualnymi. To wszystko może prowadzić do depresji, a nawet samobójstwa. Seksoholik podejmuje coraz większe ryzyko, ale nawet ryzyko chorób wenerycznych (http://portal.abczdrowie.pl/choroby-weneryczne ), rozpadu związku, utraty pracy oraz szacunku nie jest w stanie go powstrzymać.
Jak walczyć z seksoholizmem?
Podobnie jak z każdym innym uzależnieniem, tak również z uzależnieniem od seksu trudno poradzić sobie samemu. Zwykle zbyt długo zwlekamy ze zwróceniem się o pomoc do specjalisty – psychiatry, psychoterapeuty, specjalisty uzależnień czy seksuologa. Podstawową formą leczenia jest w tym przypadku psychoterapia, szczególnie dobre efekty przynosi terapia poznawczo-behawioralna, podczas, której chory uczy się budowania trwałego związku, nawiązywania zdrowszych więzi z ludźmi, radzenia sobie z problemami i stresem oraz zaspokajania swojego popędu seksualnego w sposób zdrowy. Coraz częściej także seksoholicy, podobnie jak osoby uzależnione od alkoholu, spotykają się w samopomocowych grupach Anonimowych Seksoholików, w których realizują program 12 kroków.
Podobnie jak z każdym innym uzależnieniem, tak również z uzależnieniem od seksu trudno poradzić sobie samemu. Zwykle zbyt długo zwlekamy ze zwróceniem się o pomoc do specjalisty – psychiatry, psychoterapeuty, specjalisty uzależnień czy seksuologa. Podstawową formą leczenia jest w tym przypadku psychoterapia, szczególnie dobre efekty przynosi terapia poznawczo-behawioralna, podczas, której chory uczy się budowania trwałego związku, nawiązywania zdrowszych więzi z ludźmi, radzenia sobie z problemami i stresem oraz zaspokajania swojego popędu seksualnego w sposób zdrowy. Coraz częściej także seksoholicy, podobnie jak osoby uzależnione od alkoholu, spotykają się w samopomocowych grupach Anonimowych Seksoholików, w których realizują program 12 kroków.
O leczeniu sekseholizmu przeczytaj na abcZdrowie.pl: http://portal.abczdrowie.pl/leczenie-seksoholizmu.
Nie przegap żadnej ważnej wiadomości i obserwuj nas w Google News!