
Witamina K jest najbardziej znana z roli odgrywanej w procesie krzepnięcia krwi. Jednak jest ona niezwykle ważna w budowie mocnych kości, zapobieganiu chorobom serca czy ochronie przed nowotworem. Specjaliści podkreślają, że często zapominamy o tym, jak istotna jest dla organizmu, co prowadzi do niedoborów i potencjalnych problemów ze zdrowiem.
Mocne kości
Osteoporoza powoduje ponad 8,9 milionów złamań rocznie (dowiedz się więcej o diecie na osteoporozę: http://portal.abczdrowie.pl/jedzenie-ktore-pomoze-ci-w-osteoporozie). Kiedy jednak myślimy o zdrowych, mocnych kościach, pierwszy do głowy przychodzi oczywiście wapń. Jednak wapń potrzebuje witaminy K do przemieszczania się po organizmie, dlatego odpowiednia dawka poprawia gęstość kości. Badania przeprowadzone na kobietach w średnim wieku wykazały, że niedobór witaminy K zwiększa ryzyko złamania biodra. Co więcej, niedobór wspomnianej witaminy powoduje nie tylko osłabienie kości, ale też przewlekłe stany zapalne oraz choroby degeneracyjne.
Istnieją trzy rodzaje witaminy K:
1. Witamina K1, naturalnie występująca w roślinach, zwłaszcza zielonych warzywach. K1 po spożyciu trafia prosto do wątroby i pomaga w zdrowym krzepnięciu krwi.
2. Witamina K2, wytwarzana jest przez bakterie w układzie żołądkowo-jelitowym.. K2 pochłaniana jest przez ściany żył, kości i tkanki inne niż wątrobowe.
3. Witamina K3 to syntetyczny rodzaj witaminy, który nie jest zalecany przez specjalistów. Warto zwrócić uwagę na witaminę K2, która ma niezwykle pozytywny wpływ na zdrowie. Wytwarzana jest w organizmie oraz występuje w pokarmach poddawanych fermentacji. Możliwe jest zwiększenie dawki witaminy K2 poprzez spożywanie żywności fermentowanej, jej najlepszym źródłem jest natto, czyli fermentowana soja, popularna w Azji.
Niedobór witaminy K2 oznacza problemy z sercem
Choroby układu krążenia to główna przyczyna śmierci na całym świecie – według Światowej Organizacji Zdrowia z jej powodu umiera rocznie ponad 170 milionów ludzi. Chorobom serca można zapobiegać, jednak rzadko wspomina się o witaminie K w ich prewencji (więcej informacji o witaminie K znajdziesz na stronie: http://portal.abczdrowie.pl/witamina-k). Naukowcy z Holandii postanowili zbadać powiązanie pomiędzy witaminą K a zawałem serca. Wyniki badań jasno potwierdzają, że zwiększone spożycie witaminy K2 o 10 µg dziennie oznacza o 9 procent mniejsze ryzyko zawału. W badaniach wzięło udział ponad 16 tys. kobiet w wieku 49-70 lat.
Niedobory witaminy K2 prowadzą do zwiększonego ryzyka osteoporozy, chorób serca i nowotworów. To trzy główne zmartwienia dzisiejszej medycyny, które kiedyś występowały rzadko. W ciągu ostatnich 100 lat, wraz ze zmianą sposobu produkcji oraz konsumpcji żywności, przypadłości te stały się powszechne. Dlatego też specjaliści zwracają uwagę na to, jak istotna jest właśnie witamina K2, która wpływa na zdrowie kości i serca.
Jak zwiększyć spożycie witaminy K?
Witamina K1, jak już wspomniano, występuje w zielonych warzywach liściastych, np. brokułach, kapuście, ciemnozielonej sałacie. Jeśli chodzi o niezwykle istotną witaminę K2, znajdziemy ją w produktach takich jak natto, czyli najbogatszym źródle tej witaminy, fermentowanych serach (długodojrzewających), a także gęsiej wątróbce, żółtku, maśle oraz mięsie (zwłaszcza zwierząt karmionych trawą). Niewielkie ilości występują również w naszej rodzimej kapuście kiszonej czy burakach. Soja jest także źródłem witaminy K, jednak w formie niefermentowanej nie jest dobrze przyswajalna i jak wynika z niektórych badań może powodować problemy zdrowotne, np. hamować działanie tarczycy, dlatego zaleca się kupowanie soi z pewnego źródła i spożywanie jej w niewielkich ilościach.
Obecnie eksperci twierdzą, że nie spożywamy wystarczającej ilości witaminy K2 w porównaniu np. z krajami wschodnimi czy azjatyckimi, dlatego należy zadbać o świeże owoce, warzywa i produkty mleczne w diecie. Problemem jest również to, że jest to witamina rozpuszczalna w tłuszczach, podobnie jak witaminy A, D i E, co oznacza, że może być nieodpowiednio wchłaniana z diety.
Rekomendowana dzienna dawka witaminy K to:
1. Dla mężczyzn w wieku powyżej 15 lat – 65-70 mikrogramów dziennie. 2. Dla kobiety w wieku powyżej 15 lat – 55-65 mikrogramów dziennie.