
Badania przeprowadzono wśród 3,5 tys. pacjentów po zawale serca w 127 szpitalach, a następnie miesiąc później. Średni wiek pacjentów to 48 lat, a 2/3 z nich to kobiety. Okazuje się, że miesiąc po zawale jedynie 12 proc. kobiet oraz 19 proc. mężczyzn zgłosiło otrzymanie od lekarza porady na temat powrotu do aktywności seksualnej, chociaż większość z nich była aktywna seksualnie na rok przed zawałem.
Życie po zawale – co dalej?
„Nawet po chorobie zagrażającej życiu pacjenci cenią sferę seksualną i uważają, że lekarz powinien podjąć temat ponownego rozpoczęcia aktywności łóżkowej” – twierdzi Stacy Tessler Lindau, główna autorka pracy, profesor nadzwyczajny położnictwa i ginekologii oraz kierownik programu Integrative Sexual Medicine na Uniwersytecie w Chicago.
W tych nielicznych przypadkach, kiedy dochodzi do udzielenia przez lekarza wskazówek na temat aktywności seksualnej, często podawane są bardziej restrykcyjne dane w porównaniu z obowiązującymi wytycznymi. Przykładowo, pacjentom, którym udzielono wskazówek, powiedziano, aby ograniczyć uprawianie seksu (35 proc.), przejąć bardziej pasywną rolę (26 proc.) lub/i zadbać o niższe tętno (23 proc.).
Lekarze i inni pracownicy służby zdrowia powinni powiadomić pacjentów, że dla większości z nich możliwe jest ponowne podjęcie się aktywności fizycznej, włącznie z uprawianiem seksu oraz powrót do pracy. Należy przy tym powiadomić pacjenta, aby zaprzestał aktywności fizycznej i zgłosił się do lekarza, jeśli doświadczy bólu w klatce piersiowej, zadyszki i innych niepokojących objawów. Jeżeli lekarz nie podejmie tematu aktywności seksualnej, autorzy badania zachęcają, aby pacjenci sami zadawali konkretne pytania, np. „Czy mogę wrócić do aktywności seksualnej?”, „Kiedy?”, „Na co mam zwrócić uwagę?”.
Choroby serca są główną przyczyną śmierci na całym świecie. Statystyki nie napawają optymizmem – w Polsce z powodu niedokrwiennej choroby serca cierpi blisko 900 tys. ludzi, natomiast 100 tys. z nich dozna zawału serca. Co więcej, około 20 proc. pacjentów to osoby w wieku 18-55 lat.
W 2013 roku American Heart Association opublikowało oświadczenie naukowe w sprawie udzielania informacji na temat powrotu do aktywności seksualnej pacjentom cierpiącym na choroby sercowo-naczyniowe. W podsumowaniu zwrócono uwagę na to, że udzielanie porad z obszaru aktywności seksualnej powinno być dostosowane indywidualnie do potrzeb pacjentów i ich partnerów czy małżonków. „Kiedy temat aktywności seksualnej zostaje pominięty przez lekarza, pacjenci uważają, że nie jest to istotne dla ich przypadłości zdrowotnych lub pozostają sami ze swoimi problemami czy wątpliwościami związanymi z powrotem do uprawiania seksu” – wyjaśnia Lindau.
Seks po zawale
Po zawale mięśnia sercowego niektórzy mężczyźni i kobiety boją się podejmować jakiegokolwiek rodzaju aktywność seksualną w obawie przed sprowokowaniem kolejnego ataku (dowiedz się, kiedy można uprawiać seks po przebytym zawale: https://portal.abczdrowie.pl/seks-po-zawale). Jednakże mniej niż 1 proc. zawałów wywoływanych jest przez uprawianie seksu. Należy myśleć o seksie jak o formie aktywności fizycznej – jeśli lekarz powie, że możliwe jest podjęcie wysiłku fizycznego, to najprawdopodobniej bezpieczne jest też uprawianie seksu.
Regularne ćwiczenia i aktywność fizyczna są dobre dla serca i w większości przypadków są zalecane po zawale (więcej informacji o zawale znajdziesz na stronie: http://www.kardiolo.pl/zawal.htm). Po powrocie do zdrowia można wrócić do aktywności seksualnej, kiedy tylko pacjent czuje się na to gotowy. Zwykle trwa to około 4-6 tygodni.
Kiedy pacjent jest gotowy ponownie podjąć się aktywności seksualnej, powinien zwrócić uwagę na zalecenia British Heart Foundation:
- unikaj uprawiania seksu po obfitym posiłku; - nie pij zbyt dużo alkoholu przed seksem; - znajdź pozycję, która jest dla ciebie wygodna; - poproś partnera o przejęcie bardziej aktywnej roli w sypialni.
Po ataku serca niektórzy mężczyźni mogą doświadczać problemów z erekcją, które najczęściej powodowane są przez stres emocjonalny oraz – w rzadkich wypadkach – przez leki, takie jak beta-blokery. Jednakże impotencja może mieć również inne przyczyny. Skonsultuj się z lekarzem pierwszego kontaktu, aby sprawdzić, co powoduje twoje problemy oraz uzyskać potrzebną pomoc.