W Polsce na cukrzycę choruje trzy mln osób. Dodatkowe 700 tys. nie wie, że cierpi na tę chorobę.
W Polsce na cukrzycę choruje trzy mln osób. Dodatkowe 700 tys. nie wie, że cierpi na tę chorobę. Fot.Tomasz Waszczuk/Agencja Gazeta

Wiadomość o śmierci Roberta Leszczyńskiego, którą wczoraj podały wszystkie media, była szokiem. W kolejnych doniesieniach medialnych pojawiła się informacja, że dziennikarz najprawdopodobniej padł ofiarą nierozpoznanej cukrzycy.

REKLAMA

Na świecie taka diagnoza pada co pięć sekund. Co 10. pacjent umiera w wyniku powikłań. W Polsce choruje 3 mln osób. 700 tys. osób nie wie, że są chorzy. O cukrzycy lekarze mówią: epidemia. I jeszcze: cichy zabójca.

Cukrzyca to pierwsza niezakaźna choroba, którą Światowa Organizacja Zdrowia uznała za epidemię XXI wieku. Tym bardziej niebezpieczną, że cukrzyca bardzo długo może nie dawać żadnych objawów. A niezdiagnozowana, a więc: nieleczona, cukrzyca ma katastrofalne skutki. Często – śmiertelne. Jak ją rozpoznać?

Co ma cukrzyca do zawału Cukrzyca powoduje spustoszenia w organizmie. – Najbardziej niebezpieczne powikłania cukrzycy to te przewlekłe, które w zasadzie zaczynają już powstawać w tzw. stanie przedcukrzycowym. Ich efektem są: zaburzenia wzroku ze ślepotą włącznie, pogorszenie czynności nerek z koniecznością dializowania chorego, różnego rodzaju owrzodzenia stóp, które często kończą się amputacjami – mówi wojewódzki konsultant w dziedzinie diabetologii dla woj. lubelskiego prof. dr hab. Grzegorz Dzida.

Nieleczona cukrzyca powoduje znaczne przyspieszenie miażdżycy naczyń, czego efektem są zawały serca i udary mózgu (więcej informacji o cukrzycy można znaleźć na stronie: https://portal.abczdrowie.pl/powiklania-cukrzycy).

Jak się badać Rozpoznania cukrzycy może dokonać lekarz tylko na podstawie oznaczenia poziomu glukozy we krwi pobranej z żył. To podstawa rozpoznania cukrzycy, które jest rozpoznaniem na całe życie. Cukrzycę może stwierdzić lekarz pierwszego kontaktu, który tak naprawdę powinien jej u swojego pacjenta aktywnie poszukiwać. Prof. Grzegorz Dzida uważa, że zwłaszcza u pewnych grup osób trzeba być szczególnie zajadłym w poszukiwaniach.

Cukrzyca typu 2, jeśli rozwija się przewlekle, to rzadko daje objawy, w związku z tym należy aktywnie poszukiwać cukrzycy u osób, które: ukończyły 40 rok życia, u osób, w których rodzinie występowała cukrzyca, u tych, które mają nadciśnienie, są otyłe lub mają nadwagę, tych, które mają podwyższony poziom cholesterolu.Jeśli taki człowiek zgłasza się do lekarza z innych przyczyn, trzeba u niego aktywnie poszukiwać cukrzycy. Kiedy już dochodzi do rozwinięcia się bardziej zaawansowanego stadium, wysokie stężenie cukru we krwi powoduje pewne dolegliwości: poczucie senności – zwłaszcza po posiłku, zmęczenia, zaburzenia wzroku, nawracające infekcje ropne skóry, suchość w jamie ustnej, wzmożone pragnienie.

Prof. dr hab. Grzegorz Dzida, lubelski konsultant ds. diabetologii

Konsultant zaznacza, że zdarzają się także sytuacje, kiedy choroba rozwija się bardzo gwałtownie: pacjent chudnie mimo dużego apetytu, oddaje bardzo dużo moczu, wysychają mu śluzówki w jamie ustnej, więc ma duże pragnienie. – To są objawy typowe dla cukrzycy, świadczące o tym, że choroba jest zaawansowana – mówi prof. Grzegorz Dzida.

Cukrzycę typu 1, wynikającą z tego, że organizm nie produkuje własnej insuliny, klasycznie uważano za cukrzycę młodzieńczą, dziś jednak wiadomo, że może ona rozwinąć się w każdym wieku (dowiedz się, czym jest cukrzyca typu 1: https://portal.abczdrowie.pl/cukrzyca-typu-1).

Niepokojące objawy Ciągłe zmęczenie. Zaburzenia widzenia. Dojmując chęć ucięcia sobie drzemki, zwłaszcza po posiłku. Wypadanie włosów i trudno gojące się infekcje. Wszystko to objawy, które przypisujemy przepracowaniu, nadmiernemu stresowi, na który jesteśmy narażeni, nie zaprzątając sobie głowy cukrzycą. A wystarczy proste badanie, by stwierdzić, czy są powody do niepokoju. – Najważniejsze badanie to oznaczenie cukru we krwi, żeby wykluczyć cukrzycę, którą nazywamy cichym zabójcą. Jeżeli wykluczymy cukrzycę, stężenie cukru jest mniejsze niż 100, możemy szukać innych powodów – mówi prof. Dzida.

Lepiej zapobiegać niż leczyć Profilaktyka jest podstawą. – Dawno wykazano, że zdrowy styl życia, czyli unikanie nadwagi i otyłości, utrzymanie aktywności fizycznej, przestrzeganie diety adekwatnej do wysiłku fizycznego to najlepsza profilaktyka – wyjaśnia prof. Grzegorz Dzida.

Lekarze zalecają badanie stężenia cukru we krwi raz w roku, zwłaszcza osobom powyżej 45. roku życia. Wyniki poniżej 100mg% na czczo oznaczają, że wszystko jest w porządku. Od 100 do 125 to sygnał, że trzeba wykonać dalsze badania. Wynik od 126 mg% na czczo albo od 200 mg% niezależnie od posiłków oznacza cukrzycę.