Zbieranie na leczenie za granicą to ogromne nadużycie. Polscy kardiochirurdzy dziecięcy są liderami w Europie

– Jednak te polskie ośrodki nie stosują żadnych technik marketingowych. Niestety, na Zachodzie zrobiono z nas kraj do akwizycji. Stworzono nieuczciwą konkurencję rozpowszechniając informacje, że nasze ośrodki są gorsze, mają słabsze wyniki – zauważa wiceminister.

Czytamy też o ogromnych kolejkach i dzieciach umierających w oczekiwaniu na zabieg. Oczywiście, żeby nie umrzeć, trzeba pojechać do Niemiec… Już taki szczegół, że trzeba na to zebrać od kilkudziesięciu do kilkuset tysięcy złotych oczywiście nie jest ważny. Tu ponoć dobro i życie dziecka jest najważniejsze.

Cóż w Polsce do wielu świadczeń medycznych są gigantyczne kolejki, więc może fundacja ma rację. Postanowiliśmy sprawę zbadać.

Informuje, że na operacje wad serca i aorty piersiowej w krążeniu pozaustrojowym czas oczekiwania dla osób zakwalifikowanych do kategorii medycznej „przypadek pilny” u większości świadczeniodawców wynosi do 7 dni, a dla osób zakwalifikowanych do kategorii medycznej „przypadek stabilny” u połowy świadczeniodawców czas oczekiwania nie przekracza 2 tygodni.

Wniosek z tego, że w Polsce rzeczywiście są kolejki, ale raczej nie w kardiochirurgii dziecięcej. No ale te 7 dni. Zapytaliśmy więc o kolejki prof. Janusza Skalskiego, kierownika Kliniki Kardiochirurgii Dziecięcej w Krakowie-Prokocimiu.

Profesor tłumaczy nam, że musi ustawić krótką kolejkę, po to, by móc zaplanować pracę zespołu.

– Cały świat w ten sposób pracuje. Tak samo jest w Stanach Zjednoczonych. Proszę sobie wyobrazić, że np. w grudniu mamy taką sytuację, że rodzice nie chcą operacji w okresie okołoświątecznym i proszą nas o przesunięcie terminu na daty późniejsze. Dodatkowo jest to czas, kiedy dzieci łapią infekcje, co również uniemożliwia przeprowadzenie u nich operacji, dlatego musimy taką minimalną kolejkę ustawić – tłumaczy prof. Skalski.

Próbowaliśmy się skontaktować z fundacją, która pośredniczy w wysyłaniu dzieci z wadami serca na operacje do Niemiec. Jednak nie odpowiedziała nam na przesłane pytania.

Dodaje, że zbieranie pieniędzy na takie operacje, wmawianie rodzicom, że za granicą ich dzieci będą lepiej zoperowane, jest żerowaniem na ludzkiej naiwności.

Cały problem polega na tym, żeby nie wylać dziecka z kąpielą, bo akcje charytatywne na rzecz leczenia dzieci czy osób dorosłych za granicą w przypadkach chorób, z którymi nie radzi sobie polska medycyna, są jak najbardziej uzasadnione. Tym bardziej nie powinno się wykorzystywać naszej dobrej woli w sytuacjach, kiedy niekoniecznie jest to potrzebne.

Zdaniem ministra, kwestia leczenia kardiochirurgicznego wad serca u dzieci została dawno rozwiązana i nie mamy tu problemów. – Trudno mi patrzeć ze spokojem na to jak niektóre media, które pewnie mają dobre intencje, włączają się w zbiórki pieniędzy na tego typu operacje za granicą. To jest właśnie problem, że gigantyczna ilość ludzi, którzy mają dobre intencje nie ma wystarczającej wiedzy, żeby podejmować jednak inne decyzje, bardziej racjonalne.

Jarosław Pinkas tłumaczy, że Ministerstwo Zdrowia nic nie może z tym zrobić. – Jest nam przykro, że próbując zarobić pieniądze, ktoś robi złą opinię polskiej kardiochirurgii dziecięcej, która jest naprawdę świetna. Tak naprawdę to inne kraje mogą nam zazdrościć kardiochirurgii dziecięcej.

Ostatnio sprawa wyjazdów odżyła w przestrzeni medialnej za sprawą wypowiedzi prof. Bohdana Maruszewskiego z Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie, który podczas konferencji prasowej powiedział również, że nie ma potrzeby wysyłania dzieci na kosztowne operacje za granicę.

Tłumaczył, że w Polsce nie operujemy jedynie bardzo rzadkich wad wrodzonych serca, które wykonują jedynie nieliczne ośrodki na świecie. Jako przykład podał niedorozwój tętnic płucnych, którą wykonują jedynie prof. Adriano Carotti w szpitalu pediatrycznym na terenie Watykanu oraz prof. Frank L. Hanley z Lucile Packard Children's Hospital w Stanford.

Prof. Maruszewski tłumaczył, że niektórzy ginekolodzy wprowadzają w błąd rodziców dzieci, u których wykryto poważną wadę wrodzona, że nie jest ona operowana w Polsce, tylko np. w Niemczech, co nie jest prawdą.

Po tych wypowiedziach prof. Maruszewskiego, na portalach społecznościowych, w komentarzach pod artykułami prasowymi, pojawiły się krytyczne wpisy. Obrzucano profesora błotem i pisano, że nikt nie będzie decydował, gdzie rodzic ma leczyć dziecko.

Minister Pinkas komentuje, że te komentarze były pisane w podobny sposób. – Widać było, że robi to jedna osoba, lub grupa osób do tego wynajętych.

– To wszystko jest nieuczciwe. My operujemy tymi samymi metodami. Za granicą nie ma cudotwórców. Te działania to gigantyczne nadużycie. Bardzo cenię sobie wszelką działalność charytatywną, bo żadne państwo nie poradzi sobie ze wszystkim. Istnieją oczywiście szczególne jednostkowe przypadki, w różnych dziedzinach medycyny, z którymi polscy lekarze nie są w stanie sobie poradzić. I to jest właśnie przestrzeń, gdzie bardzo potrzebne są te działania charytatywne – mówi Jarosław Pinkas.

Jego zdaniem ludzie coraz bardziej chcą pomagać. Jednak kwestia finansowania operacji wad serca u dzieci za granicą jest fatalnym przykładem.

–Jak ludzie zobaczą, że byli wprowadzani w błąd, to przestaną pomagać innym, nawet jeśli ta pomoc finansowa będzie uzasadniona i koniecznie potrzebna. Poczują się oszukani – uważa minister.

– To co się dzieje jest naprawdę okropne. Tu najczęściej chodzi o jeden typ operacji, wyjazdy do jednego kraju zachodniego. To jest ogromne nadużycie.

To smutna sytuacja, że ktoś dyskredytuje świetnych, polskich specjalistów a także zwyczajnie dobrych ludzi, którym od lat na sercu leży zdrowie dzieci z wadami serca. Wystarczy wspomnieć o prof. Skalskim, który potrafił sam oddawać krew dla swoich pacjentów.

Co do argumentacji, że rodzić może leczyć dziecko tam, gdzie uważa za stosowne. Zgadzam się. Jednak na końcu apelu o pieniądze na zagraniczne leczenie powinien ten rodzic napisać, że operacja może być wykonana w Polsce, w ramach NFZ i dziecko wcale nie umrze, jednak bardziej przemawia do niego specjalista z zagranicy. Albo zwyczajnie niech sam opłaci to leczenie.

Jeśli w granicach UE jakiś zabieg, leczenie jest dostępne a w Polsce z różnych względów nie można go wykonać, to NFZ płaci za takie leczenie w ramach dyrektywy transgranicznej. Jeśli za granicą inaczej byłyby leczone wady serca, to by za to zapłacił.

1 marca 2016 r. otrzymaliśmy odpowiedź na pytania wysłane do Fundacji Cor Infantis 16 lutego 2016 r. Fundacja tłumaczy, że odpowiada nam tak późno, dlatego, że wiadomość trafiła najpierw do spamu jej skrzynki mailowej.

„Dzień dobry, 7 dni temu moja siostra urodziła dziewczynkę z wadą serduszka. O wadzie było wiadomo już w życiu płodowym, jednak lekarze zapewniali, że mają ją pod kontrolą i że wada jest operacyjna. Siostra kilka razy z Koszalina przyjeżdżała do Krakowa na kontrole, a w kwietniu została przyjęta do Szpitala Uniwersyteckiego.

Po wstępnym badaniu lekarz kardiolog dziecięcy ze Szpitala w Prokocimiu orzekł, że nie kwalifikuje dziewczynki do operacji... To był piątek godz. 20... Jak się okazało w weekend lekarze nie pracują i nikt nie zajął się dzieckiem, nie była pod żadną kontrolą. W międzyczasie pan doktor jednak postanowił jeszcze raz rozważyć jej przypadek i w poniedziałek rano zapadła decyzja, że przewiozą dziecko do Szpitala na Prokocimiu i jeszcze raz przebadają. Wstępne prognozy dawały nadzieję, jednak ostatecznie zespół lekarzy z Prokocimia nie zakwalifikował dziewczynki do operacji. Dziecko ma DORV, ASD2, VSD, AVS znaczna, hipoplazja pierścienia zastawki tętnicy płucnej (średnica ok 2.6-2.8mm), zespół braku zastawki tętnicy płucnej (zwężenie ujścia i niedomykalność zastawki), okienko aortalno-płucne (7.6-7.9mm), brak przewodu tętniczego. Przerost mięśnia obu komór (światło szczelinowate). Proszę o pomoc i umożliwienie kontaktu z Panem Profesorem Malcem. Chcielibyśmy przesłać mu dokumenty medyczne dotyczące naszej dziewczynki i poprosić o opinię.”

Wśród naszych podopiecznych są również dzieci, których leczenie odbywa się w Klinice Dzieciątka Jezus w Rzymie, gdzie operuje je dr Adriano Carotti.

2.   Odpowiedź na to pytanie postaramy się przesłać Pani w najbliższym czasie. Przygotujemy dane w formie graficznej.

3.   Koszt zabiegu w Klinice Uniwersyteckiej w Munster jest szacowany indywidualnie i z uwzględnieniem ryzyka wykonania określonej procedury. Najczęściej jest to kwota 36 500 euro,  w niej zawarte jest 20% ryzyko związane z ewentualnymi nieplanowanymi procedurami. Najczęściej dzieci są w klinice krócej i pewne kwoty są zwracane na ich subkonta a następnie wydatkowane na inne potrzeby związane z ich leczeniem np. refundacja kosztów wizyt kontrolnych prywatnych u lekarzy w kraju.

4.   Czas trwania zbiórki zależy od wielu czynników, mieliśmy zbiórki podczas których pełną kwotę udało się zebrać w tydzień (rekordzista w jedną noc) oraz takie które trwają kilka miesięcy, najczęściej jest to czas ok. 3 miesięcy.

5.  Tak, nasza Fundacja przekazała dla oddziałów w Polsce gazometr firmy Roche wraz z odczynnikami, aparat EKG oraz pulsoksymetry. Oddziały patologii ciąży, neonatologii i wcześniactwa, kardiologii i kardiochirurgii dziecięcej w całej Polsce otrzymały również nieodpłatnie poradnik dla rodziców dzieci z wadami serca do nieodpłatnego udostępniania im podczas pobytu z dzieckiem na oddziale. Fundacja nasza współfinansowała także zabieg dwójki dzieci (obcokrajowców) w CZD oraz ICZMP. Wsparliśmy również finansowo remont Zakładu Kardiologii Prenatalnej ICZMP w Łodzi.

6.  Niemiecka Klinika ani jej pracownicy w żaden sposób nie wspierają finansowo działań naszej Fundacji. Raz jeszcze podkreślamy – nie wysyłamy dzieci, decyzję o miejscu leczenia własnego dziecka podejmuje rodzic.