[url=http://tinyurl.com/m4zht9l] Maratończyk [/url]
[url=http://tinyurl.com/m4zht9l] Maratończyk [/url] shutterstock.com

Dla wielu amatorów mocniejszego biegania powoli nadchodzi czas zimowej przerwy. Co prawda wciąż w kraju jest wiele imprez promujących bieganie, ale wraz z nadejściem zimy ich ilość maleje. Warto tę przerwę poświęcić odpowiedniej regeneracji oraz dowiedzieć się jak działa organizm maratończyka.

REKLAMA
Być może zapaleni biegacze dowiedzą się czegoś nowego, a Ci którzy marzą o mocnym bieganiu w przyszłym sezonie, znajdą jeszcze większą inspirację i bardziej zgłębią temat. Poniżej szczegółowo wyjaśniamy co dzieje się z organizmem maratończyka podczas regularnych treningów.
Szereg zmian w organizmie
Uczestnicy maratonów twierdzą, że aby wystartować w swoim pierwszym maratonie i pokonać dystans 42,195 km potrzeba przynajmniej 1 do 1,5 roku systematycznych treningów. W wersji dla jeszcze bardziej zaangażowanych to trochę mniej, ale nie zmienia to faktu, że przez ten czas będziemy poddawać nasz organizm treningom wytrzymałościowym, a to odbija się na naszej formie, a także, być może, na zdrowiu.
- Trening wytrzymałościowy wywołuje w organizmie biegacza szereg korzystnych zmian, wiele z nich jest widoczne nawet gołym okiem. Są to zazwyczaj prosta, szczupła sylwetka, energiczny sprężysty chód, brak objawów zmęczenia przy pracy fizycznej i na ogół lepsze samopoczucie w dniach, w których inni czują się gorzej – mówi Michał Chruściel, fizjoterapeuta.
Przystosowanie organizmu do tak dużego obciążenia, jakim jest bieg maratoński, wyraża się w obniżeniu ciśnienia tętniczego krwi skurczowego jak i rozkurczowego, które wynikają między innymi ze spowolnienia spoczynkowej częstości skurczów serca. Do najważniejszych zmian treningowych w naczyniach krwionośnych zalicza się zwiększenie liczby naczyń włosowatych w trenowanych mięśniach, zwiększenie gęstości naczyń wieńcowych oraz zwiększenie zdolności relaksacyjnej tętnic.
Na skutek treningów dochodzi do przerostu mięśnia sercowego, pogrubienia jego ścian, powiększenia wewnętrznego wymiaru jego komór oraz powiększenia średnic głównych tętnic wieńcowych. Prowadzi to do zwiększenia maksymalnej objętości wyrzutowej serca oraz wzrostu przepływu wieńcowego. Średnia spoczynkowa częstość skurczów serca osoby dorosłej wynosi 72 uderzenia na minutę. U osób trenujących regularnie przyjmuje ona wartości poniżej 60 uderzeń na minutę. Skutkuje to zwiększeniem objętości wyrzutowej serca, która u osoby nie wytrenowanej dorosłej mieści się w granicy między 70 a 80ml, a u osób wytrenowanych jak maratończycy często przekracza 100 ml dochodząc do wartości nawet 160 ml w czasie wysiłku maksymalnego.
Zmiany w układzie krążenia
Intensywny trening to też zmiany w układzie krążenia. - Przystosowuje się on do wysiłku fizycznego poprzez zwiększenie rezerw wieńcowych oraz przepływu wieńcowego. Kształci się wtedy także zdolność do szybkiego zwiększenia pracy pod wpływem obciążenia, a także szybszego powrotu do poziomu spoczynkowego po zakończeniu wysiłku. Wzrasta liczba erytrocytów i hemoglobiny oraz ogólna objętość krwi – opowiada M. Chruściel.
U osób aktywnych występuje niższe stężenie cholesterolu LDL oraz trójglicerydów
we krwi oraz obniżenie stosunku cholesterolu całkowitego do HDL – praktycznego wskaźnika oceny ryzyka choroby wieńcowej.