Dzieci, których matki w okresie ciąży cierpiały na depresję, obarczone są wyższym ryzykiem zachorowania na depresję w dorosłym życiu niż ich rówieśnicy – twierdzą badacze z Uniwersytetu w Bristolu. Z drugiej strony, związek między depresją poporodową a problemami psychologicznymi młodego człowieka występuje jedynie w przypadku kobiet z niższym wykształceniem. Jako że depresja w późnym okresie dojrzewania dotyka wielu młodych ludzi na całym świecie, odkrycie brytyjskich specjalistów może mieć duże znaczenie dla środowiska psychologicznego.
REKLAMA
Depresja u rodziców = depresja u dziecka?
Badanie trwało ok. 2 lat i obejmowało łącznie ponad 8000 uczestników. Skupiło się na możliwym wpływie depresji przedporodowej i poporodowej matek na występowanie schorzenia u ich 18-letnich dzieci. Badacze z Uniwersytetu w Bristolu poddali analizie informacje dotyczące ponad 4500 rodziców i ich nastoletnich potomków. Okazało się, że młodzi ludzie częściej wykazywali objawy depresji, jeżeli ich matki doświadczyły tego schorzenia w czasie ciąży. Kobiety dotknięte przypadłością rozpoznano na podstawie wypełnionych przez nie kwestionariuszy. Pytania, oprócz zagadnień związanych z depresją, dotyczyły także czynników, które mogłyby wpłynąć na wiarygodność uzyskanych wyników. Potencjalne czynniki zakłócające obejmowały m.in. wiek matki, klasę społeczną, liczbę dzieci, historię medyczną depresji przed ciążą, palenie tytoniu w ciąży, karmienie piersią w 1 roku życia dziecka oraz korzystanie z pomocy opiekunów innych niż rodzice w pierwszych 6 miesiącach życia dziecka.
Badanie trwało ok. 2 lat i obejmowało łącznie ponad 8000 uczestników. Skupiło się na możliwym wpływie depresji przedporodowej i poporodowej matek na występowanie schorzenia u ich 18-letnich dzieci. Badacze z Uniwersytetu w Bristolu poddali analizie informacje dotyczące ponad 4500 rodziców i ich nastoletnich potomków. Okazało się, że młodzi ludzie częściej wykazywali objawy depresji, jeżeli ich matki doświadczyły tego schorzenia w czasie ciąży. Kobiety dotknięte przypadłością rozpoznano na podstawie wypełnionych przez nie kwestionariuszy. Pytania, oprócz zagadnień związanych z depresją, dotyczyły także czynników, które mogłyby wpłynąć na wiarygodność uzyskanych wyników. Potencjalne czynniki zakłócające obejmowały m.in. wiek matki, klasę społeczną, liczbę dzieci, historię medyczną depresji przed ciążą, palenie tytoniu w ciąży, karmienie piersią w 1 roku życia dziecka oraz korzystanie z pomocy opiekunów innych niż rodzice w pierwszych 6 miesiącach życia dziecka.
Kolejnym odkryciem poczynionym przez brytyjskich naukowców był fakt, że depresja poporodowa stanowiła czynnik ryzyka jedynie wśród matek z niskim wykształceniem – ich potomstwo częściej doświadczało typowych dla schorzenia symptomów niż dzieci kobiet posiadających wyższy stopień naukowy. Na ryzyko wykształcenia problemu u dzieci wpływ miała także ojcowska depresja poporodowa, jednak jedynie w przypadku ojców posiadających niskie wykształcenie. Schorzenie występujące u mężczyzn przed narodzinami dziecka nie miało żadnego wpływu na prawdopodobieństwo depresji u potomka.
Wpływ wykształcenia matki na psychikę dziecka
Jest to pierwsze badanie skupiające się na wpływie depresji przedporodowej i poporodowej rodziców na zdrowie dojrzewających potomków. Jako że w badaniu uwzględniono znaczną liczbę osób dorosłych i dzieci, a okres obserwacji skutków depresji był długi, wyciągnięte wnioski można uważać za mocne. Ponadto, schorzenie stwierdzono u matek 18 lat wcześniej, w związku z czym wykluczyć można odwrotną zależność przyczynowo-skutkową.
Jest to pierwsze badanie skupiające się na wpływie depresji przedporodowej i poporodowej rodziców na zdrowie dojrzewających potomków. Jako że w badaniu uwzględniono znaczną liczbę osób dorosłych i dzieci, a okres obserwacji skutków depresji był długi, wyciągnięte wnioski można uważać za mocne. Ponadto, schorzenie stwierdzono u matek 18 lat wcześniej, w związku z czym wykluczyć można odwrotną zależność przyczynowo-skutkową.
Jak spostrzegli autorzy badania, związek między depresją u matek a depresją u dzieci najsilniejszy był w przypadku kobiet z niskim wykształceniem. Podkreślają oni, że wyedukowane rodzicielki są w stanie dostarczyć młodemu człowiekowi wielu źródeł psychologicznego wsparcia oraz przeważnie tworzą korzystniejsze środowisko domowe, co może chronić dzieci przed depresją. W świetle badania okazuje się także, że ryzyko związane z depresją przed i po porodzie jest odmienne. Podczas gdy depresja przedporodowa stanowi niezależny czynnik ryzyka zachorowania, depresja poporodowa wpływa na pojawienie się schorzenia jedynie w poszczególnych typach rodzin.
Odkrycie niesie istotne implikacje w zakresie czasu, w którym podjęte powinny być działania interwencyjne, mające na celu zapobieganie depresji u potomków matek cierpiących na zaburzenia afektywne, a także ich charakteru. Wyniki badania sugerują przede wszystkim, że leczenie depresji w czasie ciąży, niezależnie od pochodzenia przyszłej matki, może przynieść pozytywne skutki. Prof. Rebecca M. Pearson wraz ze współpracownikami zaznaczają, że niezbędne jest przeprowadzenie kolejnych badań, które pozwolą zrozumieć, dlaczego kobiety z niskim wykształceniem doświadczające depresji po narodzinach dziecka narażają potomstwo na większe ryzyko choroby niż matki z wyższym wykształceniem. Mimo wszystko, ich zdaniem, warto już teraz zainteresować się sposobami niesienia pomocy kobietom, których sytuacja sprzyjać może rozwojowi depresji u potomków.
Więcej na temat czynników ryzyka depresji przeczytasz na abcZdrowie.pl.
Nie przegap żadnej ważnej wiadomości i obserwuj nas w Google News!